Poezia 12

prej tana poezive t’ mijat

ajo e Qiellit mbetet e preferuara

sa herë që mbes pa frym

dy fjalë Qiellit ja dërgoj

e thellë n’ shpirt atë poezi e përsëris

nji herë

dy herë

tri, katër

e shumë herë

por asnjiherë se ki ndigju

asht dhe mbetet ajo që nga shpirti asht zi

e përzi

se dynjaja poetë po bahen

kur dijut po ja marrin jetën

e ne që e kemi njani tjetrin

a pysim najhere

n’cilën derë me trokit ?

ska kthim mbas vdekjes

e as pas puthjeve pendim

gjethet bien kalben

por peshpërisin

bukurinë e ngjyrave!

prap

ajo që e kam zier

mbetet e Qiellit

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s