Poezia 2

Mbyll sytë të ndiej bukurinë e fjalëve,
Fjalë të bukura, fjalë që më bëjnë t’i këndoj atij shpirti,
I këndoj, sepse e dua këngën që përcjell,
Këngë që thyen kufijë dhe vjen si rrufe përplaset në këtë shpirt,
Në këtë shpirt të vrarë nga monotonia e ashpër,
Në këtë shpirt të brishtë ku buzëqeshja nuk i hiqet për asnjë sekondë,
Pavarësisht monotonisë, ende vesh buzëqeshjen me gjithë shpirt,
Më dërgo atë këngën e bukur të shpirtit tënd,
Të vetmen të veçantën që të të shkruaj ca poezi,
Ti thurr aq bukur dhe me dashuri,
Ku në çdo rresht do të gjesh veten ti,
Bashkë me mua duke kërcyer në krahë të këngëve dhe fjalëve, 
Të mbushura me pasion të stërngarkuar,
Aty jemi ne dhe magjia dhe kjo është lumturia…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s