Poezia 4

Qyteti i heshtur qan në vete,
Mall ndien për mua e ty,
Pa pikë mëshire braktisëm atë qytet,
Aty ku për paqe e mirësi dikush thërret,
Aty ku dashuri ndien në çdo cep,
Në atë qytet me rrugë prej kalldërmash,
Kujtimet i lamë të vetmet pa pikë shprese,
Ai qytet qan sepse unë dhe ti më nuk takohemi,
Aty në çarshi ku e vetmja kitara këndonte pa kufi,
Aty ku të vegjlit zgjatnin dorën për disa monedha,
Aty na presin mua edhe ty tek dera,
Në atë qytet ku zemra të mira takova,
Aty të gjithëve për ty u fola,
Në atë qytet liria shpirtërore është falas,
Ndryshim, të gjithëve u shkruan në ballë,
Aty qetësinë e gjeta, me pemët, zogjtë,
Këngën dhe erën fola,
Aty të gjithëve u mungon,
U mungon sepse të gjithë me mallë të kujtojnë,
Por më shumë qytetit e mua,
Kjo është lumturia që askujt asgjë nuk i kam treguar!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s